Doğma torpaq insanın yaddaşında yalnız yaşadığı məkan deyil, həm də uşaqlıq xatirələri, ailə ocağı və mənəvi bağlılıq deməkdir. Cəbrayıllılar üçün uzun illər ərzində doğma şəhərə qayıtmaq arzusu ən böyük ümidlərdən biri olub. 2020-ci il oktyabrın 4-də Cəbrayıl şəhərinin işğaldan azad edilməsi həmin arzunun gerçəkləşməsi yolunda tarixi mərhələ yaratdı.
1993-cü ildə şəhərin işğal olunması minlərlə insanın həyatını dəyişdirdi. Ailələr öz evlərini tərk etməyə məcbur oldular, illərlə qurulan yaşayış mühiti dağıntılara məruz qaldı. Məcburi köçkünlük həyatı yaşayan insanlar çətinliklərə baxmayaraq, doğma torpaqları ilə əlaqələrini qorudular. Cəbrayılın adı onların xatirələrində və gələcəyə dair arzularında yaşamaqda davam etdi.
Vətən müharibəsi zamanı Azərbaycan Ordusunun qazandığı qələbələr bu həsrətin sona çatacağına dair inamı gücləndirdi. Sentyabrın 27-dən başlayan hərbi əməliyyatlar nəticəsində rayonun bir sıra yaşayış məntəqələri azad edildi. Oktyabrın 4-də şəhərin azad olunması isə cəbrayıllılar və bütün Azərbaycan xalqı üçün xüsusi sevinc və qürur mənbəyinə çevrildi.
Azadlıqdan sonra qarşıda duran əsas vəzifələrdən biri dağıdılmış şəhərin bərpası və əhalinin geri qayıdışı üçün lazımi şəraitin yaradılması oldu. Yaşayış binalarının inşası, yolların salınması, sosial obyektlərin yaradılması və mühəndis-kommunikasiya sistemlərinin qurulması bu istiqamətdə mühüm addımlardır. Bərpa prosesi yalnız tikinti işləri ilə məhdudlaşmır, eyni zamanda şəhərin iqtisadi və sosial həyatının yenidən formalaşdırılmasını nəzərdə tutur.
Bu gün Cəbrayılın dirçəldilməsi illərlə yurd həsrəti çəkən insanların ümidlərini daha da artırır. Doğma şəhərə qayıdış ailələrin yenidən öz torpaqlarında həyat qurması, uşaqların həmin mühitdə böyüməsi və milli-mənəvi irsin gələcək nəsillərə ötürülməsi deməkdir. Cəbrayılın azadlığı və bərpası Azərbaycan xalqının yaddaşında həm qələbənin, həm də yenidən doğuluşun rəmzi kimi qalacaq.
Zəhra Xudiyeva,
YAP Nizami rayon təşkilatının fəalı
